از امام صادق علیه السلام نقل شده است که خواب دیدن در اوّل شب را خواب دروغین خواند و سپس فرمودند:
... وَ اَمَّا الصّادِقَهُ اِذا رَآها بَعْدَ الثُّلُثَیْنِ مِنَ الْلَّیْلِ مَعَ حُلُولِ المَلائِکَهِ وَ ذلِکَ قَبْلَ السِّحَرِ فَهِیَ صادِقَهٌ لاتَخْلِفُ إنْ شاءَ اللّه ُ اِلاّ اَنْ یَکُونَ جُنُبا اَوْ یَکُونَ عَلی غَیرِ طُهْرٍ اَوْ لمْ یَذْکُرِ اللّه َ عَزَّوَجَلَّ حَقیقَهَ ذِکْرِهُِ؛

زمان خواب راست موقعی است که دو سوم از شب بگذرد که، هنگام ورود فرشتگان است و این وقت قبل از سحر است. چنین خوابی راست است، مگر این که بی وضو یا جنب باشد و یا اینکه به طور شایسته به یاد خدا نباشد.
بحار الانوار، ج 58، ص 193.